اضطراب جدایی در سگ: علت، علائم و برنامه درمان مرحله‌ای

اضطراب جدایی وقتی است که سگ از تنها ماندن واقعاً وحشت دارد؛ نه این‌که «لج» کند. این مشکل در سگ‌هایی که زیاد با صاحب هستند (مثلاً بعد از دوران دورکاری)، سگ‌های پناهگاهی و نژادهای وابسته بیشتر دیده می‌شود.

علائم

• پارس، زوزه یا ناله مداوم چند دقیقه بعد از رفتن شما (همسایه‌ها گزارش می‌دهند)
• جویدن و کندن در، چارچوب پنجره یا قفس
• دستشویی در خانه فقط وقتی تنهاست
• آب‌دهان زیاد، نفس‌نفس زدن و قدم زدن بی‌قرار
• دنبال کردن شما در خانه از اتاقی به اتاق دیگر

چه چیزی را نباید انجام داد

• تنبیه بعد از برگشتن (سگ ارتباط را نمی‌فهمد و اضطرابش بیشتر می‌شود)
• گرفتن سگ دوم به امید حل مشکل (معمولاً کمکی نمی‌کند)
• حبس طولانی در قفس برای سگی که از قفس می‌ترسد

برنامه درمان مرحله‌ای

۱. خداحافظی و سلام بی‌هیجان: ۱۰ دقیقه قبل از رفتن و بعد از برگشتن به سگ توجه هیجانی نکنید.

۲. حساسیت‌زدایی از نشانه‌ها: کلید برداشتن، کفش پوشیدن و کیف برداشتن را چند بار در روز انجام دهید بدون این‌که بیرون بروید، تا این نشانه‌ها معنی «رفتن» را از دست بدهند.

۳. غیبت‌های بسیار کوتاه: از پشت در بستن به مدت چند ثانیه شروع کنید و قبل از این‌که سگ بی‌قرار شود برگردید. هر روز زمان را آرام افزایش دهید (۳۰ ثانیه، ۱ دقیقه، ۵ دقیقه…). این مرحله ممکن است چند هفته طول بکشد.

۴. اسباب‌بازی مخصوص تنهایی: کونگ پرشده با غذای خیس‌شده و فریزشده فقط هنگام رفتن شما داده شود و بعد جمع شود.

۵. خسته کردن قبل از رفتن: پیاده‌روی همراه با بو کشیدن و بازی ذهنی قبل از ترک خانه، سطح اضطراب را پایین می‌آورد.

۶. صدای زمینه: رادیو یا موسیقی آرام می‌تواند صداهای راهرو را که باعث پارس می‌شود بپوشاند.

چه زمانی به دامپزشک مراجعه کنیم؟

اگر سگ به خودش آسیب می‌زند یا بعد از یک ماه تمرین منظم بهبودی نمی‌بینید، با دامپزشک مشورت کنید. در موارد شدید، داروهای ضداضطراب تجویزی همراه با برنامه رفتاری بسیار مؤثرند. هرگز خودسرانه به سگ داروی آرام‌بخش انسانی ندهید.

پیشگیری در توله‌ها

از همان هفته‌های اول، توله را روزانه چند دقیقه در اتاقی جداگانه با یک اسباب‌بازی جویدنی تنها بگذارید تا تنها ماندن برایش عادی شود.